PARAFIA POD WEZWANIEM ŚWIĘTEGO MICHAŁA ARCHANIOŁA W ORNONTOWICACH

Najstarsza wzmianka o Ornontowicach pochodzi z 1300 roku. Znajduje się w „Liber fundationis episcopatus vratislaviensis”. W 1335 roku istniała już parafia, która należała do dekanatu gliwickiego. W okresie reformacji podupadła, kościół przeszedł w ręce ewangelików. W 1693 roku pieczę nad odzyskanym kościołem objął proboszcz z Dębieńska Wielkiego. Drewniany kościół z 1578 roku, rozebrany został w 1892 roku ze względu na zły stan techniczny.
W tym samym roku przystąpiono do budowy nowego murowanego kościoła. Parcelę podarował z części swojego parku patron Hegenscheidt. Projekt i kosztorys wykonał radca budowlany Jackisch z Bytomia. Budowę prowadził Maks Philipp z Gliwic. Ewangelicka rodzina Hegenscheidt finansuje 2/3 kosztów budowy. Poświęcenie kościoła dokonał 24 września 1893 roku ksiądz dziekan Paweł Zielonkowski, proboszcz dębieński i budowniczy nowej świątyni. Kościół nadal był kościołem filialnym parafii Dębieńsko Wielkie, a Msze Święte sprawowano tylko w niedziele i uroczystości. 19 października 1907 roku został mianowany
dla Ornontowic kuratus. Formalnie ustanowiono kurację 1 maja 1911 roku. Wznowienie parafii nastąpiło 1 czerwca 1915 roku.

W czasie II Wojny Światowej kościół został znacznie uszkodzony. Po wojnie, przy usuwaniu szkód, dobudowano nowe zakrystie. Kościół został konsekrowany 29 września 1963 roku przez księdza biskupa Juliusza Bieńka. Rok później poświęcono nowe dzwony noszące wezwania „Chrystusa Króla i „św. Michała”.
W latach sześćdziesiątych XX wieku zmodernizowano ogrzewanie, położono nowe tynki, wymieniono posadzki i balaski. W 1986 roku przebudowano prezbiterium, zmniejszając mensę ołtarzową i wykładając wnętrze okładziną marmurową. Kolejne zmiany prezbiterium dokonano w 1993 roku z okazji 100-lecia poświęcenia świątyni. W latach 1994-1996 w sąsiedztwie kościoła wybudowano kaplicę przedpogrzebową, obok której postawiono postument z figurą św. Barbary, patronki górników.

W jubileuszowym dla ornontowickiej świątyni 1993 roku wymieniono drzwi wejściowe do kościoła, których fundatorem był Samorząd Gminny. W 1998 roku odnowiono wejścia boczne i po raz kolejny odmalowano wnętrze kościoła. W tym czasie przeprowadzono również remont organów i zakrystii, zaś zwieńczeniem kolejnego etapu prac było wykonanie nowego nagłośnienia. W Roku Jubileuszowym 2000 nałożono w kościele nową posadzkę granitową, ponadto na wzór dotychczasowych konfesjonałów wykonano dwa nowe. Z okazji 35-lecia kapłaństwa księdza proboszcza Jerzego Kiełbasy ufundowano stylizowaną, dopasowaną do wnętrza świątyni ambonę, której uroczystego poświęcenia 13 kwietnia 2009 roku dokonał ówczesny dziekan Dekanatu Orzesze ksiądz Reinhard Schittko.

Tekst zamieszczony w albumie "Dekanat Orzesze", (redakcja Robert Ratajczak, Sabina Zarzycka), Czerwionka-Leszczyny 2009

PROBOSZCZOWIE PARAFII POD WEZWANIEM ŚWIĘTEGO MICHAŁA ARCHANIOŁA W ORNONTOWICACH OD 1678 ROKU

Ks. Jakub Talapacz (1678 – 1684)
Ks. Paweł Kasperek (1684 – 1693)

Proboszcz z Dębieńska Wielkiego przejmuje pieczę nad odzyskanym
przez katolików kościołem w Ornontowicach – 1693

Pod zarządem proboszczów z Dębieńska

Ks. Mateusz Franciszek Rolnik [Agricola] (1693 – 1703)
Ks. Andrzej Dawid Kamiński (1717 – 1728)
Ks. Melchior Woyack [Wojak] (1728 – 1771)
Ks. Ignacy Kontetschke [Konteszka] (1772 – 1790)
Ks. Jan Gawliczek (do 1845)
Ks. Franciszek Walczuch (1846 – 1882)
Ks. Franciszek Ćwielong ( 1883 – 1888)
Ks. Paweł Zielonkowski (1888 – 1901)
Ks. Ludwik Winkler (1901 – 1906)
Ks. Joachim Chrząszcz (1906 – 1907 administrator)

Proboszczowie i administratorzy parafii

Ks. Stanoszek (1907 – 1909 – kuratus)
Ks. Otto Materny (1910 – 1911 – kuratus)
Ks. Hugo Piegza (1911 – 1918 – kuratus)

01.06.1915 wznowienie parafii

Ks. Teofil Bromboszcz (1920 – 1922 – administrator)
                                   (1922 – 1923 – proboszcz)
                                    (pierwszy biskup pomocniczy Diecezji Katowickiej)
Ks. Józef Grunt (1923 – 1924 – administrator)
                         (1924 – 1933 - proboszcz)
Ks. Franciszek Górek (1933 – 1934 – administrator excurrendo)
Ks. Juliusz Kwapuliński (1934 – 1960 – proboszcz)
Ks. Karol Bąk (1939 – substytut)
Ks. Konstanty Kubitza (1939 – substytut excurrendo)
                                   (Ksiądz Proboszcz Juliusz Kwapuliński został aresztowany przez nazistów 2 września 1939 r. 3 września został przewieziony
                                    do Gliwic,
a następnie do Norymbergii, gdzie był maltretowany. Po sześciu tygodniach wrócił do parafii w Ornontowicach.
                                    Od dnia aresztowania do powrotu proboszcza księża substytuci prowadzili duszpasterstwo w parafii.)
Ks. Józef Bołda (1960 – 1983 – proboszcz)
Ks. Jan Śleziona (1983 – 1990 – proboszcz)
Ks. Jerzy Kiełbasa (1990 – 2012 – proboszcz)
Ks. Grzegorz Lech (2012 – proboszcz)

WIKARIUSZE PARAFII POD WEZWANIEM ŚWIĘTEGO MICHAŁA ARCHANIOŁA W ORNONTOWICACH

Ks. Rajmund Stachura (1955 – 1958)
Ks. Roman Szemiel (1958 – 1960)
Ks. Karol Wypler (1960 – 1963)
Ks. Franciszek Holi (1963 – 1966)
Ks. Tadeusz Gregracki (1966 – 1970)
Ks. Gerard Kapica (1970 – 1973)
Ks. Jan Klyczka (1973 – 1976)
Ks. Jerzy Mrukwa (zastępstwo letnie 15.07 – 15.08.1976)
Ks. Alfred Szkróbka (1976 – 1980)
Ks. Józef Piekorz (zastępstwo – wikary kooperator: 16.05 – 13.07.1977)
Ks. Bronisław Czaplicki (16.04 – 11.08.1980)
Ks. Henryk Jersz (1980 – 1982)
Ks. Leonard Knapik (1982 – 1986)
Ks. Krzysztof Klajmon (1986 – 1989)
Ks. Jerzy Kiecka (1989 – 1992)
Ks. Sławomir Skotnica (1992 – 1995)
Diakon Krystian Kukowka ( staż duszpasterski: 12.03 – 05.05.1994)
Ks. Andrzej Labus (zastępstwo wakacyjne: 18.06 – 07.07.1994)
Ks. Zbigniew Wawrowski (1995 – 1996)
Ks. Andrzej Kubat (1995 – 1998)
Ks. Dariusz Gembała (1996 – 1999)
Ks. Joachim Latawiec (1998 – 2001)
Ks. Wojciech Mrochen (1999 – 2002)
Ks. Jan Sopot (2001 – 2005)
Ks. Piotr Marek (2002 – 2003)
Diakon Damian Szostok (letni staż diakonacki 01.08 – 12.08.2005 oraz 01.09 – 25.09.2005)
Ks. Mirosław Smykała (2005 – 2010)
Ks. Krzysztof Szweda (2010 – 2012)
Ks. Kazimierz Cichoń (2010 – 2013)
Ks. Krzysztof Michalik (2013 -

 

ŚWIĘTEJ PAMIĘCI KS. ANTONI SZYMAŁA

   Urodził się 16 stycznia 1931 roku w Ornontowicach jako syn Augustyna i Marii z domu Adamczyk. Ochrzczony został w kościele Świętego Michała Archanioła w Ornontowicach 25 stycznia 1931 roku.
   W 1938 roku rozpoczął naukę w Szkole Powszechnej w Chwałowicach. Od 1945 roku kontynuował naukę w państwowym Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnym w Żorach, które ukończył w 1950 roku. Składając egzamin dojrzałości. Tego też roku zgłosił się do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie.
   Święcenia prezbiteratu przyjął w Katowicach z rąk biskupa Zdzisława Golińskiego 5 czerwca 1955 roku. Posługę wikariuszowską podjął w parafiach: Trójcy przenajświętszej w Chełmie Śląskim (od 1956), Krzyża Świętego w Siemianowicach Śląskich (od 1959), Świętego Mikołaja w Bielsku Białej
(od 1962), Matki Bożej Pośredniczki Wszelkich Łask w Urbanowicach (1966) oraz Świętego Józefa w Rudzie Śląskiej (od 1970). Od 1973 najpierw
jako lokalista, a od 1981 jako proboszcz pracował w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lędzinach – Goławcu. W dekanacie Bieruń pełnił funkcję ojca duchownego kapłanów. Na emeryturze, od września 1998 roku, mieszkał w Domu Świętego Józefa w Katowicach.
   Zmarł 10 marca 2015 roku w szpitalu w Siemianowicach Śląskich w 84 roku życia i w 60 roku kapłaństwa.
25 lat służył duszpastersko i sakramentalnie w Lędzinach – Goławcu. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Ornontowicach 14 marca 2015 roku. Liturgii pogrzebu przewodniczył ks. biskup Marek Szkudło.

 



Wszelkie prawa zastrzeżone strony internetowe strony internetowe